25 jaar euthanasiewet: wat is er en wat moet er anders?

2002 was een belangrijk jaar op ethisch vlak. In mei werd de euthanasiewet goedgekeurd, een maand later volgde de wet op de palliatieve zorg, in augustus werd de wet over de patiëntenrechten gestemd. Drie wetten die de regie ondubbelzinnig bij de patiënt leggen. Mijlpalen in de geschiedenis van onze gezondheidszorg.

Wim Distelmans was niet alleen een bevoorrechte getuige van de totstandkoming van deze wetten, hij gaf er ook mee de aanzet toe. Sinds 1993 staat hij immers op de eerste rij in deze emancipatiestrijd. Vandaag, bijna 25 jaar later, maakt hij de balans op. Waar staan we? Wat hebben we bereikt? Waar moeten we naartoe? Wim Distelmans biedt een stand van zaken, een kritische terug- en vooruitblik, én een pleidooi — vertrekkend vanuit blijvende verontwaardiging en een permanente strijd tegen onrecht — voor een gezondheidszorg op maat van de mens, waarbij de patiënt tot op het eind centraal moet staan.

Wim Distelmans is oncoloog en professor in de palliatieve geneeskunde aan de VUB. Hij pionierde in België voor de erkenning van palliatieve zorg en het recht op euthanasie.