Na wekenlang gekibbel nam de Vlaamse regering eind november 2025 een wel erg vreemde beslissing over de uitvoering van het decreet sociaal-cultureel werk. En kondigde ze meteen een wijziging van het decreet aan. Nog maar eens. De hele sector houdt zijn hart vast.
“Ik denk dat Vlaanderen oprecht zijn pollekes mag kussen en dat we trots mogen zijn op ons sociaal-cultureel middenveld.”
Dat zei minister-president Diependaele in het Vlaams Parlement. En hij heeft gelijk. Waarom handelt hij er dan niet naar?
Na wekenlang gekibbel nam de Vlaamse regering eind november 2025 een wel erg vreemde beslissing over de uitvoering van het decreet sociaal-cultureel werk. En kondigde ze meteen een wijziging van het decreet aan. Nog maar eens. De hele sector houdt zijn hart vast.
De vrije rol die het SCW en Avansa innemen, net dàt is wat onze partners - ook onze partners in lokale besturen - aanduiden als de meerwaarde van het SCW en Avansa.
We houden vast aan ons ‘civiel perspectief’ en aan de pioniersrol die het sociaal-cultureel werk (SCW) altijd gespeeld heeft en ook in de toekomst nog moet spelen. Het is niet verstandig om deze sector aan de leiband te leggen en louter als de uitvoerder van de Vlaamse regering te beschouwen. Zo bewijs je de democratie geen dienst.
De vrije rol die het SCW en Avansa innemen, net dàt is wat onze partners - ook onze partners in lokale besturen - aanduiden als de meerwaarde van het SCW en Avansa. Ongebonden de waarheid kunnen zeggen, vrij om te experimenteren, altijd zoeken naar verbinding, gul samenwerken. Het zou dwaas zijn om dit in een aangepast decreet onmogelijk te maken.
Dat was meteen ook de boodschap van de betoging van de sector op 17 december in Brussel.
Kust ze (uw pollekes!).
